می خواستم زودتر از این ها جواب درددل های صادقانه ات را بدهم اما کمی دیر تر از آن شنبه ای که گفته بودی (تا شنبه جوابم را بدهید چون بعد از آن تا دو هفته دسترسی به اینترنت ندارم )مطلبت را خواندم برای همین گذاشتم این چند هفته سپری شود .

ابتدا می خواستم جواب ات را به پست الکترونیک ات بفرستم اما بعد دیدم این دلنگرانی تو دلنگرانی خیلی هاست .خود من هم خیلی مواقع این دلنگرانی را دارم که مبادا برای این همه گنه کار بودن و توبه شکستن ها دیگر در آستان پروردگار جایی نداشته باشم با این تفاوت که تو در ابتدای راهی و من در نیمه راه .چیزهایی که در این مواقع به خودم می گویم تا نگذارم شیطان پیروز عرصه زندگی ام باشد را اینجا می نویسم تا جواب واگویه های تو را داده باشم به این امید که راهگشایی برای دلنگرانی ات باشد

مهربان:

ضعیف النفس بودن در آئین عشق جرمی بس بزرگ است اما ضعیف النفس هایی که زود پشیمان می شوند و دوباره سر بر آستان یار می سایند اندک اند.و تو از همان اندک انسان هایی هستی که نگران اند مبادا کاری کنند که دل محبوب را به درد آورند و راه جبران به رویشان بسته شود.

شیطان کمتر سراغ انسان هایی میرود که ایمانشان به یک سختی کوچک و امتحان الهی به لرزه در می آید بدان که آنچنان ایمان لطیف و استواری داری که این چنین به دژ مستحکم قلبت حمله می شود.

یادت باشد هر وقت به خدا قولی دادی آن را مانند پیمانی مستحکم بپنداری و اجازه ندهی نگاه دیگران یا تصمیم آنان مسیر ات را عوض کند.گاهی اوقات بعضی لغزش ها و خطا کردن ها برای یک بار کافی ست تا همیشه از درگاه کرامت یار دور شوی.

هرگز اجازه نده تا غصه های زندگی حائلی شود میان تو و خدایت ... بگذار غصه هاو قصه های ندگی پله هایی شوند برای اینکه تو را به آستان حق نزدیک کند.سختی ها و موقعیت های درد آلود را این گونه نگاه کن که : میدان آزمایشی هستند تا اراده و ثبات قدم تو را برای محبوبت به نمایش در آورند اینطور که نگاه کنی تحمل هر رنجی برایت آسان بلکه شیرین می شود ....

وقت گناه یاد این داستان باش (این داستان نمی دان حقیقی یا ... در بدترین لحظات مانع من برای گناه می شود ):

در زمین هر گاه انسانی گناه می کند فرشتگان جمع می شوند و به انگشت اشاره او را به هم نشان می دهند و به خدا می گویند :آیا این همان انسانی ست که تو او را به ما بر تری دادی ؟او همان است که خلیفه تو در زمین است و تو دوستدار و مشتاق به او هستی؟؟؟

اما زمانی که بنده ای اشکی از سر شکر و استغاثه به درگاه خداوند اش می ریزد و در دل نجوا کنان او را می خواند.خداوند تمام ملائک و فرشتگان اش را جمع می کند درب های آسمان را می گشاید و به بنده اش می نازد و می گوید :

او بنده من است و من خدای مهربان او هستم.

سعی کن از بندگانی باشی که خداوند با افتخار تو را یاد می کند در مقابل مخلوقات آسمانی اش ....

زندگی ات را مرور کن و ببین در چه مقاطع بحرانی قرار داشتی در حالی که فریاد رسی غیر از او نبود و او مهربان تر از هزار پدر و مادر و دوست داشتنی تر از میلیون ها دوست وفادار تمام کائنات اش را بسیج کرد تا گره از کار ات باز کنند.

یادت باشد هر کس در زندگی ماموریتی دارد پس ماموریت ات را بشناس و آنچنان آن را به سر انجام برسان که خداوند را نا امید نکنی مهم برایت نتیجه  نباشد مهم برایت این باشد که پیش خدا و وجدانت آسوده باشی ...

دوست عزیز :

زیادی شکستن توبه پیش خدایی به این بزرگی خوب نیست ما باید ثابت قدم باشیم اما خدا هزار بار توبه شکستن بنده اش را بیشتر از بر نگشتن او به درگاه اش دوست دارد.هرگز از لطف و بخشش بیکران خدا مایوس نباش .زیرا مایوس بودن از بخشش خداوند از بزرگترین حربه های شیطان است تا بنده های اخداوند را از مهربانی خداوند دور نگه دارد.اجازه نده در این چند صباح زندگی پیروز میدان دلت شیطان باشد.میدان دلت را آنچنان وسیع گردان تا خداوند قدرت مطلق زندگی ات باشد.

آسمانی جوان و کوچک :

یادت باشد روی هر پله ای که ایستاده باشی خدا یک پله از تو بالاتر است نه برای اینکه به تو بفهماند که او خداست و تو بنده ای

بلکه بالاتر از تو ایستاده تا در هنگامه سختی دست ات را بگیرد و تو را بالا ببرد

پس هرگز دست کمک چنین پروردگاری را رها مکن

در ضمن اگر خواستی ارزش ات را نزد خدا بدانی ببین وقت کناه کردن ارزش خدا در دیدگان دل تو چقدر است؟؟

ارزش خدا را در زندگی ات آنقدر بالا ببر که هیچ چیز با آن برابری نکند تا مجبور نشوی میان خدا و هوس دنیوی دست به انتخاب بزنی !!

...................................................................................

امید که از رستگاران درگاه حق باشیم